Ted Polet boeken

WIE SCHRIJFT...

Ted Polet

SCHEEPVAARTBERICHTEN

1 - We gaan op weg met de Nijkerk

In januari 1974 werd ik geplaatst op het ms Nijkerk, een mooi gelijnd scheepje dat oorspronkelijk was gebouwd voor de dienst op Zuid-Amerika door Van Nievelt, Goudriaan en daarom geheel anders van indeling was dan de andere ex-VNS schepen van de rederij.

Jonge bemanning

De reis op de Nijkerk naar Indonesië was een van de leukste die ik ooit heb gemaakt. We hadden een jonge bemanning, en enkelen hadden hun vrouw mee aan boord, wat de sfeer aan boord ten goede kwam. Vier van de jongsten waaronder ik hadden hun hutje naast elkaar op het hoofddek, en regelmatig klonk uit elke hut tegelijk harde muziek, het was bar gezellig. We slingerden met veel deining achterin over de Golf van Biskaje en langs de Portugese kust, een- of tweemaal vloog bij mij ‘s nachts alles van het bureau en lag de stoel met mijn kleding voor de dagwacht ondersteboven.

Wachtlopen

In tegenstelling tot mijn eerste reis had ik een prima eerste stuurman, A.J.Kok uit Nijkerk, aan wie ik nog warme herinneringen koester. Een wereldvent, hij nam mij ‘s ochtends tussen 6 en 8 op sleeptouw op de dagwacht voor het schieten van het stersbestek, wat we met verschillende methoden deden om vervolgens de uitkomst te vergelijken. Hij maakte er een soort kermis van, waardoor het wachtlopen met hem een plezier was. In de ochtend daarna moest ik werken aan mijn stageverslag, ‘s middags liep ik wacht met de 2e stuurman om het middagbestek op te maken en na 16 uur was ik vrij.

Hobby

Ook had ik wat tijd voor mijn hobby, toen al, om modeltreintjes te bouwen van allerlei ruw materiaal dat ik had meegenomen aan boord. Zelfs als de boot op zijn kop stond, lukte het om nog wat te knutselen of the schilderen. De eerste stuurman gaf al hints dat er in Indonesië in die tijd best wel wat voor mij te zien was. Ik werkte ook met de bemanning aan dek bij het onderhoud van de tuigage. Dat bleek best gezellig, en ik vroeg nog een extra dag om het werk af te maken, wat alles zegt.

Stork HOTLO

In die dagen van de eerste oliecrisis werden we weer rond de Kaap gestuurd naar Indonesië bij economische vaart, een gezapige 12 tot 13 knopen. Dat deed de hoofdmotor geen goed. De oude Stork HOTLO motor was dermate aan vervuiling onderhevig dat bij herhaling de roetneerslag in het spoelluchtkanaal in brand vloog. HOTLO is een acronym voor Hesselman Omkeerbare Tweetakt Langsspoelings Opladingsmotor, een grote langzaamlopende tweetakt turbodiesel met een bijzonder luchtspoelsysteem voor de cilinders. Een zwarte rookkolom uit de schoorsteen was het gevolg, en na een paar weken hoefden we niet eens meer te kijken als we een brandlucht roken, gevolgd door het terugnemen van de omwentelingen en het onvermijdelijke telefoontje van de machinekamer dat het weer zover was. Ook geloof ik dat we wel tien keer in die 35 dagen van Antwerpen naar Tanjung Priok verbrande klepzetels hebben moeten schuren, een berucht kwaaltje van de HOTLO. Nu stonden deze (inmiddels bejaarde) motoren niet in hoog aanzien: er ging een grapje rond dat 'Hotlo' betekende Het Onding Trilt en Lekt Ontzettend...

 

Klik op de rechter pijl voor het volgende deel van dit verhaal.

     

Boeken   Schrijven   Uitgeven   Biografie   Zeilen   Zeevaart   Home